Berilimiz geldii

22 temmuzda Beril hanım aramıza katıldı..İşte detaylar 21 temmuzda doktorumuzda randevumuz vardı,bir heyecanla gittik..Yarın sabahtan hastaneye gelin kanlarınızı verin ,oda rezerve edelim dedi..Neyse biz gittik hastane çantasını arabanın bagajından çıkarmadık bile..Kanlar alındı,öğleden sonra boşalacak oda ayarlandı ,hatta akşamdan beri aç olan ben su bile içtim ,Allahtan kocamın getirdiği poğaçayı yememişim (annemle eve gidince balkonda son bir kahvaltı yaparız diye yememiştim)..En son hadi bir de nstye bağlayalım sizi dediler..Ara sıra ağrılarım oluyordu ,o gün de vardı..Nst de kontraksiyonların 55e çıktığını ve düzenli bir hal aldığını gören hemşirenin yüzü değişti..Hemen Nuri bey bunu bir görsün diyerek odadan koşarak uzaklaştı..Tabi ben de suyu kenara bıraktım..Sonuçta artık bir gün sonrayı bekleyemeceği belli olan Beril hanımı saat 14.00 itibariyle almaya karar verdiler..Tabi bu sırada biz de herkesi telaşa vermeden ufaktan hastaneye gelmeleri yönünde aramaya başladık..Saat 2 ye çeyrek kala hemşire gelip sondayı taktı ,ameliyathane kıyafetlerini giydirdi ve beni tekerlekli sandalyede götüdüler..Bu sırada annemi hatırlıyorum çok fena ağlıyordu..Ben de ise garip bir mutluluk vardı en sonunda kuzuma kavuşacaktım..Neyse ameliyathane kapısında trombositlerimin çok düşük olduğunu ve genel anestezi almam gerektiğini söylediler ,birden moralim bozuldu çünkü en başından beri epidural istiyordum..Ama yine de o kadar da önemsemedim..Sonra Nuri abi geldi Canım benim hadi bakalım dedi yanaklarımı sıktı sonra aniden başım döndü ve karanlık başladı..
Saat 15.20 ağlayan bebek sesleri,uyanma odasındayım..Gözlerimi açmaya çalışıyorum ama çok zor..Ardından bebeklerin olduğu tarafa bakıyorum,bir tanesi çok ağlıyor benimki mi acaba diyorum..Bir hemşire geliyor elinde benim bebeğim ,ne çok saçı var diyor..Emzirmeye çalışıyor..Çok ağlayan değilmiş demek ki diyorum..Ama düşünceler kafamda uçusuyor..Sonra bizi çıkarmak için hazırlıyorlar..Kapıda babamla kocam bizi bekliyorlar..Tabi herkes bizi farkedince yanımıza geliyor..Odamıza gelince bakıyorum herkes bebeğe bakıyor,beni unuttular sanki..Ama ben de onu istiyorum yanımda,zor bela giydiriyorlar herkes panikte çünkü..Herkes bakınca hemşire emzirmek için yanıma getiriyor..Acemi anne ve acemi, bebek hikayemiz böylece başlamış oluyor...:))

Heyecan

Az kaldı..Artık 38. haftaya yaklaştık..Tabi bu arada Beril hanım sıkılıp süpriz de yapabilir..Hastane çantasının eksiklerini nihayet dün tamamladım..Ama sanki abarttım..2 tane küçük bavul oldu..Eksik kalacağına fazla olsun diye düşündüm ..
Bu arada her gece doğumla ilgili ilginç rüyalar ve düşünceler içindeyim..Yaklaştıkça korkuyorum ama mutlulukla ve heyecanla karışık bir korku..Merak ediyorum kime benziyor acaba diye..Çok dua ediyorum sağlıklı ve hayırlı bir çocuk olsun diye..Bazen de garip ağrılarım oluyor karnımda ,o zamanda tamam başlıyor doğum diye heyecanlanıyorum..Yani bu günlerde ilginç rüyalar,müthiş sıcaklar ve büyük bir heyecan içindeyim..Hadi hayırlısı..:))

Bebek Hareketleri

16 haftalık hamileyken başladım internette araştırmaya ,acaba bebek hareketleri nasıl hissediliyormuş diye..O kadar çok kafa karıştıcı ve garip açıklama vardı ki mesela birinde bir kelebeğin içinizde kanat çırpması gibidir diyordu..Nasıl yani kelebek nasıl kanat çırpar ki insanın içinde diye düşünüyordum..Sonra 33 haftalık hamile bir arkadaşıma sordum ben böyle sanki gaz geçişi gibi bişi hissediyorum onlar mı oluyor diye..O da dedi ki yok öyle gaza benzemez baloncuk patlaması gibi oluyor önce..
Neyse ben nihayet 20. haftada anladım nasıl olduğunu, aslında o başta hissettiklerimin de bebek hareketi olduğunu..Şimdiyse artık yeri çok daraldığı için ya çok sert hareketler oluyor,ya da kayma hareketleri..En çok da hıçkırıkları beni telaşlandırıyor..Hareketleri bir süreliğine kesilince merak edip niye hareket etmedi demek,ya da 15 dakika boyunca hıçkırırsa niye bu kadar uzun hıçkırdı bu sefer diye endişe etmek..Ama sanırım insan anneliğe böyle böyle alışıyor...

Gebelik Testi

İlginç bir başlık oldu biliyorum..
Hele de karnı burnunda bir kadın olarak eczaneden bir gebelik testi aldığımı hayal edip epey güldüm..
Ama bu konunun çıkış nedeni ve bir blog yazısı olmasının tamamen farklı bir sebebi var..
Geçen gün arayan bir arkadaşım gebelik testleriyle ilgili bişiler sordu..Tabi gebelik de planladığı için 20 dakika telefonda konuştuk ,ben de gebelik testi yaptığım zamanlara döndüm..
Gördüğüm negatif testlerden sonra o ince silik çizgi ne kadar da mutlu etmişti beni..
İnsan için ne kadar da önemli bir şey aslında incecik bir çizgiyi görebilmek ve sonrasında herşeyin bir anda değişmesi..Hele ki bebek isteyen biri için..Allah isteyen herkese o 2. çizgiyi göstersin...

Çilek Reçeli

Eskiden meyva yemek benim için bir külfetti..
Annem evde peşimde meyva tabağıyle dolaşırdı ben de derdim takipçi meyva tabağı yine peşimde diye..
Ta ki hamile kalıncaya kadar, birden bire meyvalara karşı bir istek uyandı bende..
Sanırım yılların intikamı olacak ,artık marketlerde en seviğim reyonlar da meyva reyonları...
Tabi meyvalar konusunda da çok bilgili değilim..Geçende almaya çalıştığım çileğin reçellik çilek olduğunu öğrenip alamamış ,klasik çileklerle yetinmek zorunda kalmıştım..
Ama dün karar verip, madem öyle ben de çilek reçeli yaparım diyerek aldım çilekleri..
Bakalım sonları ne olacak inşallah çilek reçeline dönüşebilirler..Şimdi harıl harıl internetten güvenilir çilek reçeli tarifi arıyorum..:))